Op zaterdag in de namiddag doet zich het fenomeen van de luwteuren voor. Het is nog te vroeg om te dineren en al te laat om iets van enig nut te ondernemen. De uren die zich nestelen in de luwte van de hectische zaterdagmiddag en de opwindende zaterdagavond. Zo rond een uur of vier, vijf, soms ook drie, dat ligt eraan. Aan de activiteit die vooraf gaat aan de luwte.

De stad vol met winkelend publiek en wij maken er deel van uit. Tot de voeten moe worden, de portemonnee leeg raakt en de keel dorstig wordt. De luwteuren naderen met rasse schreden. We bevinden ons gelukkig in hartje Brussel en nemen plaats aan de toog van een café. Met een Ciney Blonde voor de neus zijn wij er klaar voor.

We drinken een heerlijk biertje, welverdiend, zo houden we onszelf voor, in een café vol gemoedelijk geroezemoes. We mijmeren over de aankopen en prijzen ons gelukkig met de prachtige dag. Het bier smaakt vorstelijk en de waard schenkt nog eens bij. In De Standaard lezen we over het traagste verkeerslicht van Brussel, dat wel 3 minuten op rood staat alvorens 15 hele seconden op groen te springen.

Zo zijn de luwteuren genoeglijk door te komen en drie Ciney Blonde verder zijn ze voorbij. We vervolgen onze weg naar het hotel  om ons voor te bereiden op het diner en prijzen ons gelukkig.

Reacties

Ooooh, luwte-uren. Maarre goed bezig! Volgende blog: februari 2011?

zei Wim op woensdag 8 april om 20:40

Op het goede leven!

zei Hanneke op woensdag 8 april om 21:24

Plaats ook een reactie...

Naam
E-mail
URL
Bericht
Code